Żłobek Niepubliczny
„Niebieski Kotek”

wpis do rejestru nr 147/Z/2014.

Start

Witamy w Niebieskim Kotku

Radość.

Bo “Niebieski kotek” to miejsce, w którym dzieci czują się komfortowo i radośnie. Osłodą rozstania z rodzicami są nie tylko atrakcyjne zabawki i zabawy, ale też, a może przede wszystkim, czuły uśmiech “cioci” – opiekunki, która chętnie i ze śmiechem zaangażuje się w zabawę, która nie bagatelizuje wielkich problemów małych ludzi, która potrafi i dopingować, i przytulić. Lubimy nasze dzieci.

Rodzina.

Wspieramy rozwój dzieci. A jedną z najlepszych metod jest wspieranie rodziny, w której są dzieci. Pragniemy służyć rodzicom poprzez organizowanie konsultacji, ze specjalistami (np. psycholog, logopeda, doradca laktacyjny,…), szkoleń i warsztatów, (jak sobie radzić z buntem dwulatka?, jak mądrze wybrać zabawki?, jak stymulować rozwój dziecka?, jak umacniać więź z dzieckiem?, jak się skutecznie komunikować?, jak zarządzać czasem?). Chętnie też pomożemy pożegnać smoczek i pieluszki. Mamy nadzieję, że już wkrótce uda się zorganizować regularne, np. comiesięczne “wolne soboty” dla rodziców. Byłby to czas w dni wolne od pracy, w czasie którego dzieci cieszyłyby się zabawą w żłobku, a rodzice mogliby … hmm pójść na randkę ;). Albo po prostu wypocząć i nabrać sił do dalszego “rodzicowania”. Absolutnie nie dopuszczalne jest sprzątanie, pracowanie, wysilanie się.

Rozwój.

Aktywnie wspieramy rozwój dzieci, rozwój sprawności ruchowej i manualnej, mowy, rozwój zdolności poznawczych. Stale współpracuje z nami psycholog, udało nam się także nawiązać współpracę ze specjalistami wczesnej interwencji z Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. W naszej ekipie jest specjalista Projektowania Edukacyjnego – dydaktyk naukowo zainteresowany przede wszystkim zabawkami i ich rolą w rozwoju dziecka. Każdego dnia otaczamy dzieci stymulującymi zabawkami, wciągamy je w różnorodne zabawy, stopniowo uczymy samodzielności, gdyż z samodzielności rodzi się silne poczucie sprawstwa i własnej wartości. Z dziećmi powyżej 1,5 roku pracujemy metodami ruchu rozwijającego Weroniki Sherbourne oraz elementami dziecięcej matematyki (rozwój funkcji myślenia logicznego) prof. Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej. Wszystkim dzieciom duuużo czytamy.

Dzieci w tym wieku uczą się przez naśladownictwo i doświadczenie – eksperymentujemy więc z wodą, mąką, piaskiem, gliną,…. Nie boimy się pobrudzić! Oczywiście umyć potem też się nie boimy :). Do 3 roku życia kształtuje się inteligencja muzyczna, więc nucimy, bębnimy, podskakujemy, tańcujemy! Niezwykle ważna jest stymulacja zmysłów – więc wąchamy, smakujemy, dotykamy! Niestraszne nam dotykanie włochatej gąsienicy (Ale smakowanie jej to nie jest to, co ciocie są w stanie przełknąć u dzieci :) ). Staramy się zaszczepić dziecku wiarę we własne możliwości i zdrową pewność siebie. A więc chwalimy, chwalimy, chwalimy. Oczywiście, gdy trzeba, krytykujemy. Ale nie dziecko, lecz konkretne zachowania. Krytyka musi być nauką, a nie upokorzeniem. Szanujemy dziecko. Nie straszymy: rodzicami, panią dyrektor, stachem lachem, głodnym bobrem, szpitalem, ani niczym innym.

A jak utrzymujemy dyscyplinę? Zwłaszcza w grupie powyżej 1,5 roku? Nie utrzymujemy. Uczymy jej. Przez jasne zasady, tzw. “kontrakty” ze starszymi dziećmi, i konsekwencję.